Dostałam dziś wiadomość. Podobno kończy się okres urlopowy. Po południu kurier przyniósł podręczniki dla dzieci. I wszędzie wokół nowe kolekcje. (Letnie tak szybko się zestarzały?) A przecież bose stopy ledwie zadomowiły się w sandałach. Odwieszona kurtka przeciwdeszczowa smętnie zwisa na ramieniu wieszaka. Słomkowy kapelusz wciąż w użyciu. No, może nie codziennie, ale zawsze….
Zapewne każdy pasjonat kulinarny przygotował już w swoim życiu dziesiątki, jeśli nie – setki, kilogramów kruchego ciasta. Można popaść w rutynę. I jednocześnie, ciągle, jakiś głos w środku mówi ci: A może by tak inaczej spróbować, dodać to lub tamto i połączyć z czymś innym…? Mój głos najchętniej łączy kruche ciasto ze śliwkami. Dziś propozycja, która obudziła…
…jadłam. Tak, tak – nie boję się użyć tak kategorycznego, niemal ostatecznego stwierdzenia. I – de -al – ne!!! Chrupiące z zewnątrz, mięciutkie w środku. Bardzo łatwe w przygotowaniu. Ważny powód, by kupić wreszcie gofrownicę, jeśli jeszcze jej nie macie. Pomyślcie tylko o tych wszystkich gofrach, które…
Zapewne nie tylko ja tak mam. Pewne smaki przypisuję ściśle określonym wspomnieniom, okresom w życiu, rozdziałom, zdawało by się – zamkniętym podmuchem czasu. Kasza manna na mleku – bardzo wczesne dzieciństwo, nasze pierwsze mieszkanie, niedzielne poranki nad dużym talerzem na zupę. Wtedy nie jadało się zup w miseczkach. Ryż z jabłkami…
– Mamo, a co to będzie za ciasto? – Czekoladowe. – Brooownieeee? – Właściwie nie, ale jakby trochę tak. – Mogę zjeść maliny? – Możesz spróbować jedną a resztę za chwilę z ciastem. – A kiedy skończysz robić zdjęcia? Po kilku minutach: – Mamo, czy już można? – Mamo, przecież zrobiłaś…
Zatrzymać się nagle w drodze. Zapomnieć o celu podróży. Zawiesić w próżni wszystko, oprócz tej jednej chwili. Przeżyć ją. Powrócić. Odmienionym lub choćby tylko – bardziej uśmiechniętym. Bogatszym o tę jedną chwilę. Po prostu mieć gest, roztrwonić kilkanaście cennych minut z napiętego grafiku dnia. Z nonszalancją, która uderzy do głowy, odbierając głos podszeptom zdrowego rozsądku….
